Auteursarchief: Elleke Claessen

Acht van Chaam

Op de eerste woensdag na de tour wordt altijd de Acht van Chaam gereden. Dit jaar was dat voor de 77e keer. Van Ulysses stonden Bianca en Elleke aan de start en met hen was Mireille van de Amsterdamse wielervereniging  Ztikz, die voor de eerste keer een officiële wedstrijd zou gaan rijden. De Acht van Chaam is een goede vuurdoop met toppers als Anna van der Breggen, Lucinda Brand, Emma Johanson, Vera Koedooder, Thalita de Jong en Hanka Kupfernagel aan de start.

Het peloton van 94 rensters bleef in de eerste ronde goed bij elkaar. Het tempo werd af en toe flink verhoogd na een ontsnapping maar de ontsnappingen bleven niet lang in stand en de rust keerde terug in het peloton. In de 2e ronde was er een valpartij waar zowel Mireille, Bianca als Elleke achter zaten. Elleke kon er nog net omheen sturen en weer bij het peloton komen, Mireille en Bianca moesten echter met de voet aan de grond en kwamen in een groep achter het peloton terecht.

De volgende rondes gingen steeds harder en steeds meer rensters moesten lossen. De groep waarin Mireille en Bianca terecht waren gekomen kon de aansluiting niet meer vinden. Elleke wist zich te handhaven in de eerste groep die uitdunde tot 29 rensters en waaruit op een gegeven moment 3 dames wisten te ontsnappen: Vera Koedooder, Thalita de Jong en Hanka Kupfernagel.

Het was inmiddels gaan regenen en het peloton glibberde over de straatjes van Chaam. Het lukte de eerste groep niet om de koplopers terug te pakken en dus werd er gestreden voor plek 4 t/m 29. Elleke was eigenlijk al zo blij met het feit dat ze zo goed mee had kunnen komen met de eerste groep dat ze het bij de sprint een beetje liet lopen en op een 24e plek finishte.

chaam 1

U6 Cycle Tour – Zweden

 

Op zaterdag 4 juli was het dan zover, we vertrokken met twee overvol geladen auto’s naar Zweden voor een 6-daagse etappe koers. Dit jaar een erg divers team met 2 rensters van HRTC Hoorn, 2 rensters uit Australië, 1 renster van WV Breda en ik dan van Ulysses. Ook de begeleiding ontbrak dit jaar niet. Moeder en broer van één van de Hoornse dames waren mee en Harrie, mechanieker bij WV Breda, zag een sportief tripje naar Zweden dit jaar wel zitten.

Zoals voorgaande jaren kozen we ervoor om weer met de boot de overtocht te maken van Travemunde (DE) naar Malmö (S). Tijdens de overtocht ’s nachts lekker slapen in de cabine en bij het ontwaken varen we Zweden binnen, kortom I-DE-AAL! Nu nog ongeveer 3.5 uur rijden tot de bestemming, Tidaholm.

We overnachtten (ook als voorgaande jaren) weer in een schooltje. Bij aankomst was het direct uitladen, omkleden en fietsen! Het pittige parcours moest immers verkend worden voor de proloog van maandag..

 

Etappe 1: Länsförsäkringer Tempo (Proloog)

Dit keer had ik mijn tijdrit monster meegenomen, om hopelijk zo een snellere tijd neer te zetten. Het af te leggen parcours was eigenlijk simpel, 900m rechtuit, een u-turn, 900m terug, de bocht om, 500 meter klimmen (!!!) en dan nog eens 500m vals plat rechtdoor.

Ik kan er eigenlijk maar 1 ding over zeggen, dat deed zeer! Sjonge jonge!

De weersomstandigheden waren dit jaar iets nadeliger (wind en regen) dus uiteindelijk kwam ik MET tijdritfiets op ongeveer dezelfde tijd uit als vorig jaar.

Resultaat 76e van de 87 gestarte dames

FB_IMG_1436771739067

 

Etappe 2: Racerdepån Linje (84 km)

Vandaag stonden er 4 ronden van 21km op het program. Een leuke uitdagende ronde, dat wel.

Maar zoals velen van jullie wel zullen weten ben ik niet echt een klim geit.. Op ongeveer de helft van het parcours zat een grevel strook, waarvan het eerste gedeelte omhoog. Ik heb echt mijn best gedaan, eerlijk waar.. Maar helaas moest ik toch echt lossen op het klimmetje.

Je kon duidelijk merken dat iedere ploegleider tegen zijn renster had gezegd goed voorin te zitten als je aan de klim begint. Het was een beetje chaotisch voorin en moeilijk om nog goed naar voren te kunnen rijden. Uiteindelijk nog wat andere geloste renster opgepikt en doorgereden.

Resultaat 70e

FB_IMG_1436550139853

 

Etappe 3: COOP Extra Linje (93km, 3x31km)

Vandaag kan ik het beste omschrijven als een waterballet.. Wat heeft het hard geregend zeg voor en tijdens de koers!! Ik was al helemaal doorweekt en toen moest er nog gestart worden.

De eerste helft van de ronde is eigenlijk alleen maar naar beneden dus dat was wel even opletten geblazen wegens de vele regen en gladheid. Gelukkig kon je merken in het peloton dat iedereen wat verantwoorder reed en mekaar de ruimte gaf, geen gedrang..

We waren nog geen 10 km op weg en we moesten met het hele peloton een noodstop maken want in de groep van de jongens die voor ons zijn gestart was er een flinke valpartij gebeurd dus we hadden even een opstopping. Na 10 minuten stil te hebben gestaan en lekker afgekoeld te zijn in de stromende regen vervolgden we geneutraliseerd de wedstrijd weer.

We waren nog niet vrijgegeven en we stonden weer stil! De volgende valpartij bij de jongens! Wij weer bibberen met zijn allen.

Na nog eens 10 minuten gingen we nu echt verder. Het parcours was goed te doen, ik zat lekker in het peloton zonder al te veel moeite. Maar toen.. op 28km begon de ellende weer. Vooral het eerste stukje van deze klim is lastig, maar het werd me helemaal lastig gemaakt toen er een valpartij gebeurde in de bocht voor de klim. Aan weerszijden van de weg lagen er 2 dames dus het was lastig om er goed voorbij te kunnen. Ik had nu 2 opties.. of het gat dichtrijden met het peloton en al half leeg aan de klim beginnen, of mijn krachten sparen om zo goed mogelijk de klim te overleven en dan een achtervolging inzetten in de afdaling. Het is optie 2 geworden. Het klimmen ging nog best goed, alleen ik ben nooit meer terug gekomen bij het peloton helaas. Ook nu weer wat mensen opgepikt waarmee ik samen verder gereden ben.

Resultaat 70e

FB_IMG_1436771841480

 

Etappe 4: Lindströms Bil GP (Criterium)

Eigenlijk best een lachertje, een criterium van 30 km! Wij doen hier het dubbele in Nederland! Maar ja, daar ben ik weer met mijn grote mond, maar werd wel weer gelost.. Ook vandaag was het weer een regenachtige dag met maar 13 graden! Ongelofelijk als je nagaat dat het vorig jaar 38 graden was en dat het criterium eindigde met afkoeling in de fontein!

Het ging vanaf de start gelijk hard! Het vervelende is dat de Zweedse dames veel banger zijn in de bochten waardoor er gaten ontstaan die weer dichtgereden moeten worden. Maar je raadt het al, dat gebeurd op een gegeven moment ook niet meer. Dit was ook mijn pech en ik verloor het contact met het peloton. Uiteraard ben ik wel door blijven gassen en heb uiteindelijk gefietst voor een 65e plaats.

 

Etappe 5: Trimtex Linje (64km)

Vandaag lag de start 8 km buiten het dorp. Er stonde 2 ronden van 32 km op het programma.

Ook dit was weer een zeer uitdagende ronde. Vooral ook weer voor mij als anti-klim geit, want er zat een lange klim in op ongeveer 18km.

Laten we beginnen bij de start want dat is er ook 1 apart. We begonnen geneutraliseerd aan de koers, maar direct heuvelop! Ik zat er nog bij boven op, maar puur omdat de neutralisatie niet harder gaat dan 15-20 km/h haha. Vervolgens werd het positioneren en dat ging super goed!!! Ik zat lekker voor in het peloton en bleef daar ook! Het ging echt zo lekker dat ik er blij van werd. Nog blijer werd ik toen ik onze tactiek waar kon maken! Ook in deze ronde zit een grevel strook waarvan het eerste stukje omhoog is. Ook hier wilde iedereen goed vooraan zitten aan de voet van de grevel strook. Laat ik nou helemaal vooraan zitten en als 5e de strook op gaan..

Ik kon prima mee met de dames voor me, ik verliet de grevel strook ook in ongeveer 5e positie en zat dus nog steeds goed gepositioneerd. Nu volgde nog een lang stuk vrij vlak met wind mee richting de klim.. vol goede moed begon ik aan de klim, vooraan in het peloton maar geleidelijk verloor ik steeds plekjes tot ik uiteindelijk toch gelost werd. Gelukkig waren er nu een stuk meer die niet konden volgen waardoor ik na de klim weer een groepje had om nog een ronde mee te gassen. In de volgende ronde bleek wel weer dat de Zweedse dames nog steeds niet weten hoe ze waaiers moeten rijden.. heel vermoeiend pff!! Maar goed, uiteindelijk wist ik nog weg te rijden bij 2 dames in de afdaling om nog een paar plekjes op de schuiven in de uitslag, als is het maar voor het idee 😉

Resultaat: 64e

Facebook-20150714-063435 (1)

 

Etappe 6: ICA Kvantum Tempo (Tijdrit)

Als afsluiter van de week werd nog een tijdrit over 14 km gereden.

Van vorig jaar kan ik me herinneren dat dat ook een pijnlijke rit is. Op de heenweg is het voornamelijk omhoog en aangezien je toch je krachten een beetje moet verdelen kan dat best lastig zijn. Het tijdritmonster werd weer klaargemaakt de avond van te voren en toch wel wat zenuwachtig vertrok ik ‘s morgens naar de start. Al gauw merkte ik dat ik iets sneller reed dan vorig jaar en dat was maar goed ook want ik zou het verschrikkelijk vinden als ik dit jaar met tijdrit fiets langzamer zou zijn dan vorig jaar zonder tijdrit fiets!

Al met al was ik erg tevreden. Ik reed 2,5km/h gemiddeld harder dan vorig jaar.

Resultaat: 58e

Het eindresultaat voor mij was een 67e plaats.

Zonder maar enige verwachting ben ik naar Zweden gegaan omdat ik niet echt fit was/ben de laatste tijd, heb zelfs in de laatste week voor Zweden nog overwogen om niet te gaan. Al met al heb ik toch een lekker gevoel aan dit weekje overgehouden. We hebben het onderling ook erg leuk gehad met elkaar en tja.. wedstrijdjes rijden blijft toch het leukst! 😉

Door Nathalie

FB_IMG_1436549976797

 

Ronde van Obdam

Aan de start van dit criterium, dat op zondag 19 juli werd verreden, stonden namens Ulysses Melissa, Femke en Bianca. Er stonden ruim zestig dames aan de start, zowel club als continentale en profrensters. Vrij vroeg in de wedstrijd sprong Amy Pieters weg, even later gevolgd door Vera Koedooder. Het was al snel duidelijk dat deze dames weg zouden blijven en zouden strijden voor plek 1 en 2. Inmiddels hadden Nina Kessler en Monique Tenniglo ook de benen genomen voor plek 3 en 4. Met nog twee rondes op de klok besloot Femke weg te springen. Ze kon samen met een dame van Swabo en van WV Assen wegblijven uit de greep van het peloton en eindigde op een keurige zevende plaats. Melissa wist in de tussensprint nog wat premies te pakken. Al met al hebben de dames zich goed van voren laten zien in deze ronde.

IMG_4870

Tweedaagse van Peize en Nieuw-Roden

 

Omloop van Peize – zondag 28 juni

Peize, een rustig dorpje onder de rook van Groningen maar zondag 28 juni het toneel van heus wielerspektakel. Met de beste top 40 hits uit de speakers galmend stelden wij ons op voor een ronde van 4,5 km en die dan 20 keer. We stonden aan de start met onze combinatieploeg Ulysses-Westfrisia-HRTC waarvan present: Maaike Boogaard, Marjolein Bakker, Bianca Lust, Tessa Neefjes, Pernilla van Rozelaar, Melissa van Neck, Nina Buysman, en Elleke Claessen. Melissa, die ons al had gewaarschuwd dat ze ietwat chagrijnig was wegens slaapgebrek, wist deze negatieve energie in de eerste ronde goed om te zetten in voorwaartse kracht en zat gelijk bij de eerste ontsnappingspoging. Er werd echter flink doorgereden en dus hield deze, en de vele ontsnappingspogingen die volgden, niet lang stand.

Halverwege de koers ging het regenen, in combinatie met de hard opgepompte banden en de spekgladde klinkers in het centrum van Peize ontstonden de eerste valpartijen. Valpartij-ontwijkend en gaten dichtrijdend werden de laatste 2 rondes gereden. De regen kwam steeds harder naar beneden en het peloton ging steeds harder rijden op weg naar de finish. Tessa, Nina, Pernilla en Melissa wisten daarbij heel goed voorin te blijven rijden met een podiumplaats voor Tessa! Elleke wilde vooral niet weer iets breken en deed het rustiger aan. Bianca kwam helaas achter een valpartij te zitten en werd daar behoorlijk door opgehouden. Maaike gleed in de laatste bocht voor de finish uit. Gelukkig zonder erg.

De uitslag: Tessa: 3, Nina: 9, Pernilla: 10, Melissa: 15, Elleke: 39, Marjolein: 44, Maaike: 52, Bianca: 64

DSC_0079

 

Individuele tijdrit – Maandag 29 juni

De volgende ochtend moest er een individuele tijdrit gereden worden over 4,5 km. Ook hier werd er sterk gereden door de dames.

De uitslag: Tessa 6, Bianca 9, Nina 13, Maaike 14, Melissa 53, Marjolein 78, Pernilla 84.

 

Omloop van Nieuw-Roden – Maandag 29 juni

In de middag werd een Omloop van 80 km gereden. Met dit maal gelukkig geen regen maar wel een straffe wind waardoor het peloton al snel volledig aan stukken werd gereden. Melissa, Maaike en Tessa reden sterk en bleven keurig in het eerste peloton. Melissa en Tessa in de top 10!

De uitslag: Tessa 7, Melissa 8, Maaike 34, Bianca 66, Nina 67, Pernilla 70, Marjolein DNF

De individuele einduitslag van de tweedaagse zag er als volgt uit: Tessa 3, Maaike 11, Melissa 34, Nina 46, Bianca 52, Pernilla 53

En met het team stonden we 2e in het eindklassement! Een mooie afsluiting dus van de clubcompetitie!

uitslag

Ronde van de Uithof

Gisteren (22 juni 2015) besloot ik om de regen te trotseren en een criterium in Den Haag te gaan rijden. De thuiswedstrijd (ronde van de Schermer) van zaterdag heb ik helaas moeten missen, dus leek het me een goed idee om toch een wedstrijd te rijden en de kleuren van de club te vertegenwoordigen elders in het land (dit bleek gelijk al een goed idee, want de aardige mevrouw van de inschrijving beweerde nog nooit van A.R.C. Ulysses gehoord te hebben. Ik was naturlijk met stomheid geslagen. Hoe is dit mogelijk?).

Het clubparcours van HSK Trias heeft geen gebrek aan bochten, en in combinatie met de nattigheid maakte dit nare herinneringen bij me los aan een criterium van een paar weken geleden in Breda, waar ik in de regen onderuit ben ben gegaan. De wond op mijn knie is nog niet geheeld, laat ik het zo zeggen.

De koers begon nogal rustig, en ik besloot het zekere voor het onzekere te nemen en van het peloton weg te rijden. Een aantal ronden solo leverde me de winst van het drierondenklassement op, maar toen er andere meiden begonnen te demarreren uit het peloton werd het gat snel kleiner, en met nog 50 km te gaan, besloot ik om me terug te laten zakken in de groep, waar ik nog de tweede prijs bij een premiesprint heb gepakt. Het rijden in het peloton met de natte bochten ging me echter helemaal niet goed af, en uiteindelijk eindigde ik als 12de. De volgende koers die op het programma staat, is het criterium in Hapert op dinsdag, en daarna een tweedaagse van de clubcompetitie in het weekend!

Door Melissa

 

 

Noordwijk Classic

 

Dinsdagavond 16 juni stond de Noordwijk Classic op de agenda, waar voor Ulysses Bianca en Melissa aan de start stonden. Er moesten 5 rondes worden gereden, in totaal zo´n 120 km, met een finish passage die langs het het strand van Noordwijk lag en een paar kuitenbijters in de duinen daarachter.

Na even bijkletsen over de weekendkoersen (de ronde van Kerspelen voor Melissa en een UCI-koers in België, de Diamond Tour, waar Bianca aan meedeed) en even genieten van de zon aan het strand was het alweer tijd voor de start.

Jammer genoeg misten zowel Bianca als Melissa de slag die al na de eerste eerste ronde werd gemaakt, het peleton brak in 3 grote groepen, de twee meiden zaten te ver achterin, en belandden in de tweede groep. Met dit peleton hebben ze nog een paar ronden tevergeefs geprobeerd de voorste groep weer bij te halen, maar toen het in de laatste ronde duidelijk werd dat de aansluiting helaas niet meer gemaakt zou worden, was het gewoon een kwestie van doorrijden en nog een sprintje trekken voor plek 37. Melissa moest wel een paar meiden voor zich laten, maar eindigde als 40ste, Bianca zat daar niet ver achter en noteerde de 45ste plek.

Door Melissa

 

Natalie in vorm tijdens MTB wedstrijd Assen

 

Zondag 14 juni 2015. Yes! Ein-de-lijk weer eens lekker een MTB wedstrijdje gereden bij de Baggelhuizerplas in Assen. En wat hèb ik heerlijk gereden!

Er waren niet veel deelneemsters bij de dames, ik stond zelfs op de eerste rij bij de start. Echter heb ik hier helaas niet van kunnen profiteren want ik kwam eens niet in mijn pedaal. Dat overkomt mij nou nooit! Gelijk vol gas dus achter de rest aan. Al snel kon ik een dame voor me inhalen, waardoor ik lekker in mijn eigen ritme kon komen. Het was een leuk rondje, om een recreatieplas heen met wat korte pittige klimmetjes over platgereden hoog gras en mul zand. Tevens ontbrak een stuk over het strand hier ook niet. Gelukkig had ik daar de mazzel dat de masters er al overheen gecrossed waren zodat het zand al lekker aangestampt was. Al met al heerlijk 75 minuten kunnen rijden..

Na de wat minder succesvolle wielerwedstrijden de laatste tijd heb ik gelukkig een zeer goed gevoel overgehouden aan deze mtb wedstrijd! Be Positive and let’s go!

Door Natalie

Knipsel

Ronde van de Kerspelen

 

Op zaterdag 13 juni ging precies om 5:00 uur de wekker in huize Smits.  En exact 45 minuten en 1 bak sterke koffie later vertrok Joop om Aimee op te halen en richting Drogeham te rijden voor de Ronde van de Kerspelen. Met onze Noord-Hollandse combinatieploeg stonden er 7 dames aan de start: Melissa, Marjolein, Natalie, Femke, Tessa, Pernilla en Joanne.

Om 7:30 was de ploegleiders vergadering met de gebruikelijke discussies over zaken die vaak niet direct over de wedstrijd gaan of voorstellen voor reglementaire wijzigingen die op dat moment niet gehonoreerd kunnen worden. Er was in ieder geval genoeg tijd voor Aimee om zich weer even de vaktaal tot zich nemen.

Zoals ‘barrage’ dat betekent dat de ploegleiders auto’s tussen twee pelotons uit moeten als de onderlinge afstand tussen die pelotons te klein wordt. En ‘fourage’, de plek waar de rensters langs het parcours verzorgt mogen worden. Het lijkt wel een concours hippique.

Ondertussen stonden de carbon rossen keurig gepoetst, de hoeven uitgekrabd en de manen ingevlochten, klaar voor de start.

 

De koers: Natalie miste helaas snelheid en moest al vrij snel lossen. Maar met wat extra trainingstijd en regelmatig eens flink rammen op de mtb gaat dit zeker goed komen.

Na zo n 20 km moest een grote groep het peloton laten gaan. In deze groep zat Marjolein die in deze groep gelukkig wel in koers mocht blijven. Het peloton brak vervolgens in twee stukken, en wat bleek, al onze bikkels zaten, op Pernilla na, in deze tweede groep. Teleurstelling in de ploegleidersauto. ‘Zijn we daar zo vroeg voor opgestaan?!’ Chef de equipe, oma Van Neck (oma van Melissa en trouwe trainer/supporter, red.) zat al een straftrainingsprogramna op te stellen op de achterbank. Dat hadden ze in de koers door want Femke zat zo op kop te sleuren dat na 25 km het praktijkvoorbeeld van ‘de barrage’ volgde: de ploegleiders auto’s moesten tussen de twee groepen uit en onze bikkels sloten met nog 15 km te gaan weer aan bij het eerste peloton.

Er was een kopgroep van 4 ontstaan en de rest spurte voor de 5e plaats. Eva Buurman, onze trainee van vorig jaar, werd knap 7e en Tessa blijkt elke koers goed voor punten. Nu 18e. Pernilla en Melissa spurten naast elkaar naar de 34e en 35e plaats. ‘Dat moet echt beter Melissa’ , aldus oma Van Neck. Femke werd 46e, Joanne 57e en Marjolein 72e van de in totaal 120 rensters.

Uiteindelijk toch een zeer tevreden staf in de auto. Op naar dinsdag in Noordwijk!

joa

 

Lus van Roden en Acht van Noordenveld

 

In het weekend van 6 en 7 juni stonden twee dagen koers in Drenthe op het programma. We reden met onze combinatieploeg waarbij Ulysses werd vertegenwoordigd door Femke, Kristine en Melissa. De rest van het team bestond uit onze collega-rensters Tessa Neefjes, Nina Buijsman, Marjolein Bakker, Pernilla Rozelaar en Jacqueline Postma van de clubs West-Frisia en HRTC Hoorn.

Tijdens het criterium op de eerste dag stonden Kristine en Melissa aan de start van een 1,2 km lang parcours, samen met nog 106 andere vrouwen, om 40 rondjes lang te knallen. Er lagen bijzonder veel premies klaar aan de streep, en het beloofde dus een harde, snelle en technische rit te worden.

In het geweld lukte het Melissa om een van de eerste premiesprints te pakken, maar uiteindelijk werd ze in de massasprint 40ste, wat niet helemaal tevreden stelde.

Kristine, die voor de eerste keer meedeed aan een criterium op dit niveau, moest aanvankelijk het peloton laten gaan, maar na een tijdje doorbikkelen in een achterliggende groep, heeft ze een plek in het langsrazende peloton opgeëist en zo toch haar wedstrijdervaring opgedaan.

lusvanroden (6)

De volgende ochtend gingen de dames, nu ook met Femke, van start voor een omloop van 108 km, waarin een aantal venijnige klinkerstroken lagen.

Voorheen stond deze omloop bekend als de Ronde van het Ronostrand, en als een redelijk rustige koers, die meestal uitliep op een massasprint.

Dit jaar werd de koers na een rustig eerste half uur al behoorlijk hard gemaakt. Een paar heftige valpartijen en het opgevoerde tempo zorgden ervoor dat Kristine moest afhaken, Femke haar fiets vanuit een gevallen renster moest los zien te krijgen en een tijdje de achtervolging op het verdwijnende peloton moest inzetten, en ook Melissa moest een korte inhaalrace maken na de hinder van een valpartij.

De rest van de wedstrijd was het vooral afzien en proberen een goede plek in het peloton te houden, en ondertussen moesten er steeds meer rensters lossen.

Tijdens de laatste paar hectische kilometers probeerde Melissa voorin te blijven rijden, en zette uiteindelijk met een 29ste plek een punt achter het weekend. Femke had minder succes met het gemanoeuvreer in de eindfase en belandde op plek 67.

Door Melissa

 

Boels Rental Hills Classic 2015

De Boels Rental Hills Classic werd dit jaar op 29 mei verreden. De koers door het Zuid-Limburge landschap met maar liefst 15 beklimmingen was weer een mooie ervaring voor de rensters en begeleiding.  Van onze combinatieploeg stonden de volgende dames aan de start: Floor, Tessa, Pernilla, Femke en Marjolein.

Bij de start liet Franciscus (ploegleidersauto Ulysses) ons in de steek met een lege accu, gelukkig werden we op gang geduwd door een aantal studenten en konden we nog op tijd in de karavaan aansluiten.

Na 2 beklimmingen moest Floor helaas lossen en op de 5e beklimming kwamen we Tessa tegen. 10 km verder moest Pernilla de groep laten gaan en op 78 km was het ook voor Marjolein gebeurd.

Femke Kuipers van Ulysses reed een puike wedstrijd en kwam op 4 minuten van de winnaar in een groep van ongeveer 25 rensters over de finish.

Door Ed Rozelaar (ploegleider HRTC)

anp